|

Krwawnik Pospolity

Krwawnik Pospolity – skuteczny w bolesnym miesiączkowaniu

Achillea millefolium – nazwa łacińska

Rodzina: Astrowate

Krwawnik pospolity to gatunek zbiorowy. Występuje w Europie i Azji zachodniej w strefie klimatu umiarkowanego. W Polsce powszechny. Surowiec pochodzi ze stanowisk naturalnych. Surowiec zawiera podłużnie bruzdowane łodygi. Liście są ciemnozielone, bezogonkowe, pierzastosieczne, z lekko zaostrzonym szczytem. Charakterystyczne są baldachogronowe kwiatostany złożone z koszyczków. Kwiaty mogą być żółte, różowe bądź białe. Zapach aromatyczny, smak słodkawo-gorzkawy.      

Krwawnik pospolity był nazywany przez dawnych „zielarzy”  „zbawicielem wszelkich chorób”.                 

Nazwy w innych językach :

Common Yarrow – po angielsku; Schafgarbe – po niemiecku; Řebříček – po czesku; Achillée – po francusku; 

Inne nazwy Krwawnika Pospolitego:

język gęsi, ogon kota, ogon kota, śmietanka, zioło wojskowe, pietruszka indycza, trawa krwotoczna, brwi Wenus, zioło św. Jana i św.Józefa

Według legendy rozpowszechnianej przez Pliniusza , rzymskiego przyrodnika z I wieku naszej ery  jego nazwa pochodzi od Achillesa , bohatera z mitologii greckiej, rannego podczas wojny trojańskiej , który leczył nim rany swoje i swoich żołnierzy, stąd też inna nazwa „zioło wojskowe”.

Surowiec zielarski:

Surowcem są wysuszone, kwitnące wierzchołki pędów krwawnika pospolitego oraz górne części pędów. Ziele zbiera się w porze kwitnienia w pełnym słońcu i suszy w temperaturze do 35°C.

Krwawnik pospolity – Substancje czynne:

Roślina posiada 82 składniki substancji czynnych. Główne substancje czynne zawarte są w olejku: chamazulen, pinen, tujon, borneol, kariofylen. Surowiec zawiera także proazuleny (achillina) i substancje gorzkie (germakranolidy), flawonidy i garbniki. Sole mineralne obfitujące w związki manganu.                                                                                      

Działanie:

Zawarte w surowcu gorycze pobudzają łaknienie i zwiększają wydzielanie soku żołądkowego. Obserwuje się też działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie – dlatego preparaty z surowca powodują zmniejszenie bólu spowodowanego skurczem jelit czy narządów miednicy mniejszej. Wyciągi z krwawnika mają również działanie wiatropędne. Chamazulen obecny w olejku warunkuje działanie przeciwzapalne. Dzięki zawartości garbników obserwuje się działanie przeciwkrwotoczne, surowiec hamuje drobne krwawienia z uszkodzonych naczyń włosowatych np. w błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Obniża gorączkę. Hamuje rozwój grzybów.                                                                                                             

Zastosowanie:

Medycyna ludowa , fitoterapia:

Krwawnik stosuje się najczęściej w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych, w bolesnych miesiączkach i stanach skurczowych w obrębie miednicy. Zewnętrznie stosowany jest jako środek przeciwzapalny i ściągający w stanach zapalnych błon śluzowych i skóry.  Pomaga  przy chorobach szpiku kostnego, gdy wszystkie inne leki już zawiodły, nawet przy zapaleniu szpiku kostnego (szpiku kostnego) , stosujemy wtedy kuracje herbaciane, kąpiele i masaże nalewką z krwawnika. Krwawnik stosujemy również przy napadach migreny , wywołanych zmianą pogody. Krwawnik to roślina zalecana przede wszystkim dla kobiet przy bolesnych miesiączkach i w okresie menopauzy.      

Kosmetyka:

Ziele stosowane jest przy urazach i stanach zapalnych skóry. Wykorzystywane w preparatach na egzemy.

Ogród:

Roślina miododajna, pszczoły, trzmiele oraz motyle ją lubią.

Kuchnia:

Krwawnik pospolity ​​jest chętnie wybieranym składnikiem wielu preparatów tonizujących: win i alkoholi smakowych, herbat ziołowych, sałatek dekorowanych kwiatami tej rośliny i wielu innych przetworów.

Weterynaria:

Wysuszone i starte kwiaty krwawnika zmieszane z innym pokarmem dawało się do jedzenia gęsiom i kurczętom w pierwszym dniu ich życia.Posiekany krwawnik podawano młodym indykom, aby nie zdychały.

Działania uboczne i przeciwwskazania

Krwawnik pospolity może powodować alergiczne reakcje skórne u osób wrażliwych na rośliny z rodziny asterowatych.

Zachęcam do zapoznania się z zamieszczonymi tutaj przepisami i metodami wykorzystania Krwawnika pospolitego:

nalewka, napar, macerat, olejek, herbata, sok, ziołomiód

Jeżeli chcesz zobaczyć jak wygląda roślina to zapraszam na filmik:

Źródła:

Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniecki, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Warszawa 1987

Monika Kujawska, Łukasz Łuczaj, Joanna Sosnowska, Piotr Klepacki ,, Rośliny w wierzeniach i zwyczajach ludowych, Słownik Adama Fischera”, Łódź 2014

Herba Millefolii – ziele krwawnika jako amaro-aromatica

https://www.bylinkyprovsechny.cz/byliny-kere-stromy/byliny/169-rebricek-ucinky-na-zdravi-co-leci-pouziti-uzivani

https://en.wikipedia.org/wiki/Achillea_millefolium

https://fr.wikipedia.org/wiki/Achill%C3%A9e_millefeuille

Podobne wpisy

  • |

    Nalewka z 4 ziół

    Składniki: 2 kg niedojrzałych orzechów włoskich 35 gram świeżych ziół: piołunu, szałwii, mięty 1,5 litra wody 3 szklanki spirytusu 96% Przygotowanie: Zioła płukamy i wkładamy do dużego garnka, a następnie zalewamy wrzącą wodą i odstawiamy na jakieś 30 minut do ostygnięcia. Orzechy kroimy na cztery części i wkładamy do dużego słoja, następnie zalewamy je ostudzonym…

  • |

    Historia ziołolecznictwa

    Czy wiesz, że historia ziołolecznictwa ma tyle lat, ile ma ludzkość? Wiedza o właściwościach roślin była przekazywana z pokolenia na pokolenie. Wiedzę pisaną zaczęto gromadzić 3000 lat p.n.e w Chinach, Babilonie, Egipcie oraz Indiach. W tekstach biblijnych Starego i Nowego Testamentu pojawia się ponad 100 nazw roślin będących elementem codzienności życia mieszkańców Izraela.  A jednak Chiny…

  • |

    Burak zwyczajny, ciekawostki i historia

    Beta Vulgaris Burak jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i popularnych warzyw na całym świecie. W czasach starożytnych był hodowany zarówno w  celach spożywczych jak i leczniczych. W artykule autorstwa Macieja Ołtarzewskiego możemy przeczytać, iż wzmianki o tym warzywie  znajdujemy w dokumentach pochodzących z Babilonii około 722 roku  p.n.e. Natomiast w okresie średniowiecza uprawiany był głównie…

  • |

    Święci i Zioła

    Zioła i Święci Jak święci i zakony rozwijali ziołolecznictwo na przestrzeni wieków Historia ziołolecznictwa w chrześcijaństwie jest niezwykle bogata i złożona. W ciągu wieków wielu świętych oraz zakonów przyczyniło się do rozwijania wiedzy o leczniczych właściwościach roślin i ich praktycznym zastosowaniu. W tym artykule przyjrzymy się, jak święci, tacy jak Hildegarda z Bingen, Albert Wielki,…

  • |

    Czosnek pospolity, ciekawostki i historia

    Czosnek pospolity jest blisko spokrewniony z cebulą i porem. Rośnie w wielu częściach świata, jest często używany w kuchni ze względu na swój aromat i intensywny smak. Warzywo to jest uprawiane od wielu tysięcy lat. Jego zastosowanie zostało dobrze udokumentowane przez wielkie cywilizacje między innymi: Egipcjan, Babilończyków, Greków, Rzymian czy Chińczyków. Czosnek pospolity w Egipcie…

  • |

    Bez Czarny

    Bez Czarny – na zbicie gorączki Sambucus nigra L. – nazwa łacińska Rodzina: Piżmaczkowate Gatunek: Krzew Ziele opisywała św. Hildegarda z Bingen Nazwy w innych językach : Elderberry – po angielsku;  Holunder –  po niemiecku;  Bez černý– po czesku;  Sureau – po francusku; saúco – po hiszpańsku Inne nazwy bzu czarnego : bez lekarski, bez pospolity,…