Lawenda wąskolistna

Lawenda Wąskolistna – uspakaja przez zapach

Lavadula Angustifolia – nazwa łacińska

Rodzina: Jasnowatych

Gatunek: Bylina

Ziele opisywała św. Hildegardy i polecała je na orzeźwienie ducha

Nazwy w innych językach :

narrow-leaved lavender – po angielsku; schmalblättriger Lavendel – po niemiecku;  levandule úzkolistá – po czesku;  lavande à feuilles étroites – po francusku; lavanda de hoja estrecha – po hiszpańsku

Inne nazwy lawendy  :

lawenda prawdziwa, lawenda angielska, lawenda ogrodowa, lawenda pospolita

Jest to roślina, której kwiaty dają obfity nektar, dzięki któremu wytwarza się wysokiej jakości miód lawendowy. Miód lawendowy jest produktem najwyższej jakości.

Występuje w basenie Morza Śródziemnego, w północno-wschodniej Afryce, na Półwyspie Arabskim, Wyspach kanaryjskich oraz Indiach.Sadzona jest głównie w ogrodach, a pożytkowana na plantacjach. Najlepsze pod uprawę tej rośliny są pola osłonięte od zimnych wiatrów i nasłonecznione. Najlepiej udaje się na glebach ciepłych, przepuszczalnych, piaszczystych o odczynie zasadowym. To krzaczasty, zimozielony krzew dorastający do 75 cm wysokości, o wąskich, szarozielonych liściach i silnie pachnących kłosach jasnoróżowych kwiatów ze srebrzystozielonymi kielichami.  Okres kwitnienia trwa od czerwca do sierpnia.

Lawenda wąskolistna ma system korzeni palowych. Jest gęsty i mocny, ale mocno rozgałęzia się u góry.

Liście rośliny są cienkie, wąskie, z lekko zakrzywionymi krawędziami. Kiedy kwitną, są owłosione jak pędy i mają szaro-zielony kolor. Potem stają się nagie i jasnozielone. Długość wąskolistnych liści lawendy waha się od 2 do 6 cm. 

W Biblii lawenda jest często wymieniana nie jako lawenda, ale raczej pod nazwą używaną w tamtym czasie: nard (od greckiej nazwy lawendy, naardus , od syryjskiego miasta Naarda).

Lawenda wąskolistna żyje około piętnastu lat , z wiekiem tracąc nieco więcej zdolności do regeneracji.

Surowiec zielarski:

Surowcem są wysuszone kwiaty lawendy wąskolistnej. Przy słonecznej pogodzie zbieramy dobrze rozwinięte kwiatostany lub kwiaty tuż przed kwitnieniem, albo w całych łodygach, albo odcinamy tylko kwitnące części .

Substancje czynne:

olejek eteryczny, kwasy fenolowe, garbniki, liczne witaminy oraz sole mineralne, występują również małe ilości kumaryn, antocyjanów i flawonoidów

Działanie:

Surowiec i jego wyciągi mają działanie rozkurczowe, szczególnie na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Poprawiają pracę jelit i dróg żółciowych, zapobiegają wzdęciom. Mają działanie wiatropędne. Wyciągi z surowca mają również  działanie uspokajające, nasenne, rozluźniające psychicznie, przeciwdrgawkowe. Napar, wyciąg oraz olejek eteryczny (Oleum Lavandulae) stosowane zewnętrznie mają działanie przeciwbakteryjne i drażniące na skórę. Olejek eteryczny i napary stosuje się również do inhalacji górnych dróg oddechowych – jako środek przeciwbakteryjny.

Lawenda wąskolistna – zastosowanie:

Medycyna ludowa :

Wyciągi i napary z surowca stosuje się w zaburzeniach trawienia oraz w dolegliwościach jelitowych, z nadmierną fermentacją lub o podłożu nerwicowym. W stanach pobudzenia nerwowego. Napary z surowca lub olejek stosuje się w nieżytach górnych dróg oddechowych. Stosuje się go również do kąpieli leczniczych w schorzeniach skóry i nerwicach.

Kosmetyka:

Lawenda  wchodzi w skład perfum, olejków relaksujących, balsamów czy żeli.

Ogród:

Roślina ta może być stosowana jako obwódka lub niski żywopłot oraz w nasadzeniach masowych lub pojemnikach.

Kuchnia:

Kwiaty wykorzystywane jako dekoracja stołów. Roślinę dodaję się do ciast i kremów w postaci cukru lawendowego. Młode liście i miękkie pędy nadają się do uszlachetniania potraw takich jak gulasz, ryby, drób, jagnięcina oraz w sosach i zupach.Lawenda jest często używana w szczególności w kuchni francuskiej, włoskiej i hiszpańskiej. Lawenda nie jest jednym ze standardowych składników przyprawy jaką są zioła prowansalskie.

Działania uboczne i przeciwwskazania

W dawkach leczniczych objawów niepożądanych nie zauważono. Olejku lawendowego i nalewki lawendowej nie podawać kobietom ciężarnym. Można natomiast stosować u nich napar.

Zachęcam do zapoznania się z zamieszczonymi tutaj przepisami i metodami wykorzystania lawendy wąskolistnej:

olejek lawendowy, herbata, hydrolat, wino, nalewka, syrop, kąpiel, okład, ciastka, ocet

Jeżeli chcesz zobaczyć jak wygląda roślina to zapraszam

Źródła:

Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniecki, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Warszawa 1987

https://pl.wikipedia.org/wiki/Lawenda

https://en.wikipedia.org/wiki/Lavandula_angustifolia

https://fr.wikipedia.org/wiki/Lavandula_angustifolia

http://www.farmakognozjaonline.pl/baz_suro/baza.php?jezyk=pl&klasa=flos&id=94

Lawenda – Lavandula – właściwości lecznicze raz jeszcze.