melisa
|

Melisa lekarska

Melisa Lekarska – pomaga zasnąć i rozwesela serce

Mellisa Officinalis – nazwa łacińska

Rodzina: Jasnowatych

Gatunek: Bylina

Ziele opisywała św. Hildegardy i tak o niej pisała w swoim dziele:  „Melisa jest ciepła, zaś człowiek, który ją spożywa, lubi się śmiać, bowiem jej ciepło dotyka jego śledziony i rozwesela serce.”

Nazwy w innych językach :

Lemon balm – po angielsku; Zitronenmelisse – po niemiecku;  Citronový balzám – po czesku;  Mélisse – po francusku; Bálsamo de limón – po hiszpańsku

Inne nazwy Melisy  :

Matecznik, rojownik, sajta

W 1988 roku została nawet uznana za roślinę leczniczą, a w 2006 roku za roślinę leczniczą roku.  

Paracelsus (1493 -1541) uważał melisę za najlepsze lekarstwo na choroby serca. Roślina została wpisana do oficjalnego rejestru handlowego miasta Brunszwik jako „Herba melissa”. Od 1611 r. siostry karmelitanki produkowały alkoholowy ekstrakt z melisy iw ten sposób powstał „Klosterfrau Melissengeist”.

Mielisa pierwotnie pochodzi ze wschodniej części Morza Śródziemnego, ale od dawna jest szeroko rozpowszechniona w Europie Środkowej.

Melisa to wieloletnia lub wieloletnia roślina zielna . Wysokość wzrostu melisy zależy od rodzaju uprawy i odpowiednich podgatunków. Rośliny uprawiane w doniczkach zwykle dorastają do wysokości od 30 do 60 cm, podczas gdy melisa wolno rosnąca w ogrodzie może osiągnąć wysokość do 1,20 m .

Liście melisy mają owalny kształt, są ząbkowane na krawędzi i lekko spiczaste na końcu liścia. Pod ziemią melisa tworzy rozległy system korzeniowy zwany kłączem. W ten sposób melisa oprócz samosiewu rozmnaża się sama. Melisa zwykle kwitnie między początkiem czerwca a końcem sierpnia. 

Cała roślina wyróżnia się bardzo mocnym i przyjemnym zapachem cytrynowym.

Surowiec zielarski:

Zbiór odbywa się w przed okresem kwitnienia w czerwcu, a pózniej ponownie w sierpniu. Surowcem lekarskim są liście, a niekiedy ziele melisy.

Substancje czynne:

Melisa zawiera kwasy fenolowe, garbniki i substancje gorzkie (w tym kwas rozmarynowy), kwas chlorogenowy i kwas kawowy. Olejek eteryczny składa się z cytralu, geranialu, neralu i cytronelalu. Występują również tlenek kariofilenu, germakren D i 6-metylo-5-hepten-2-on. Ponadto zawiera żywice, śluzy, glikozydy, saponiny i tymol oraz wysoką zawartość witaminy C.

Działanie:

Składniki liścia melisy wykazują działanie uspakajające, rozkurczowe oraz wiatropędnie, jak również przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe oraz przeciwzapalne.

Melisa Lekarska – zastosowanie:

Medycyna ludowa :

Odwar melisy zaleca się pić podczas puchnięcia człowieka, co ma uchronić od dojścia puchlizny do serca. Stany ogólnego pobudzenia i niepokoju, trudności w zasypianiu. W zaburzeniach trawiennych i mało nasilonych nieżytach żołądka,  pije się ją na zawrót głowy i na wzruszenie.

Kosmetyka:

Melisa doskonale nadaje się do pielęgnacji skóry, zwłaszcza dla skóry problematycznej, takiej jak pryszcze i trądzik. Olejek eteryczny jest stosowany jako składnik perfum.

Ogród:

Roślina służy do przyciągania pszczół do produkcji miodu.Rojownikiem o przyjemnej woni naciera się ule, aby pszczoły dobrze się roiły

Kuchnia:

Świeżo zebrane liście dobrze komponują się z sałatkami, grzybami, rybami, dziczyzną i drobiem, z jajecznicą, omletami i innymi potrawami jajecznymi, z sosami ziołowymi, sosami tatarskimi np. na lody, budynie i kremy. 

Melisę można również wykorzystać do likierów, sznapsów, win owocowych i koktajli.Nadaje się do dipów, twarogów, jogurtów i sosów z tymi ziołami, do grillowania lub jako smarowidło.

Weterynaria:

Rojownik daje się pić bydłu na rojenie mleka. odwar matecznika dawany jest do picia krowom po ocieleniu i w razie choroby.

Działania uboczne i przeciwwskazania

Preparaty z melisy lekarskiej stosowane w zalecanych dawkach nie powodują działania szkodliwego. Należy unikać długotrwałego stosowania melisy, ponieważ może spowalniać ona pracę gruczołów płciowych. Melisy należy  unikać w przypadku niskiego ciśnienia krwi lub u osób z niedoczynnością tarczycy. Nie zaleca się jej stosować w czasie ciąży, ponieważ niektóre kobiety w ciąży mogą być uczulone na niektóre składniki tej rośliny. Powinny go również unikać osoby z jaskrą, ponieważ substancje czynne melisy mogą zaburzać ciśnienie wewnątrz oka.

Wniosek: Melisa może być wskazana w różnych sytuacjach, a jej zalet jest naprawdę wiele. Mimo to zawsze pamiętaj o konsultacji z lekarzem.

Zachęcam do zapoznania się z zamieszczonymi tutaj przepisami i metodami wykorzystania melisy lekarskie:

herbata, mleko melisowe, pesto z melisy, syrop, olejek, wino, nalewka

Jeżeli chcesz zobaczyć wygląd rośliny to zapraszam:

Jeżeli wolisz słuchać i oglądać to zapraszam na filmik

Źródła:

Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniecki, Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Warszawa 1987

http://www.farmakognozjaonline.pl/baz_suro/baza.php?jezyk=&klasa=folium&id=11

Monika Kujawska, Łukasz Łuczaj, Joanna Sosnowska, Piotr Klepacki ,, Rośliny w wierzeniach i zwyczajach ludowych, Słownik Adama Fischera”, Łódź 2014

Zitronenmelisse – Anwendung, Rezepte und Heilpflanze

https://hildegarda.edu.pl/melisa/

Podobne wpisy

  • |

    Propolis – Najstarszy Lek Słowiańszczyzny

    Propolis – Najstarszy Lek Słowiańszczyzny Propolis, znany również jako kit pszczeli, jest jednym z najstarszych i najbardziej cenionych naturalnych środków leczniczych używanych na terenach słowiańskich. Odkrycia archeologiczne oraz tradycyjne zapisy wskazują, że Słowianie od wieków korzystali z tego niezwykłego produktu pszczelarskiego, aby wspomagać zdrowie i leczyć różnorodne dolegliwości. Współczesne badania naukowe potwierdzają, że ten starożytny…

  • |

    Aloes drzewiasty

     Aloes drzewiasty – specjalista od regeneracji skóry i śluzówki Aloe arborescens – nazwa łacińska Rodzina: Złotogłowowate Gatunek: Sukulent Należy do rodzaju aloesów, który  obejmuje ponad 500 gatunków. Nazwy w innych językach : tree aloe – po angielsku; Baumaloe – po niemiecku;  Stromová aloe – po czesku;  Aloès des arbres – po francusku; áloe de árbol – po hiszpańsku Inne nazwy aloesu…

  • |

    Porzeczka Czarna i Czerwona

    Porzeczka czarna i czerwona – na szkorbut Ribes nigrum L. et rubrum L. – nazwa łacińska Rodzina: Skalnicowate Gatunek: Krzew Roślina szeroko stosowana w medycynie ludowej. Nazwy w innych językach : black and red currant – po angielsku;  schwarze und rote Johannisbeere –  po niemiecku;  černý a červený rybíz – po czesku;  groseille noire et rouge – po francusku; grosella…

  • |

    Mięta

    Mięta – pobudza apetyt i ułatwia trawienie Mentha L. – nazwa łacińska Rodzina: Jasnowatych Gatunek: Bylina Roślina ta była znana od starożytności, wykorzystywano ją w bólach głowy i aby odświeżyć oddech. Nazwy w innych językach : Mint – po angielsku; Minze – po niemiecku;  Máta – po czesku;  Menthe – po francusku; Menta – po hiszpańsku Inne nazwy Mięty  :…

  • |

    Bez Czarny

    Bez Czarny – na zbicie gorączki Sambucus nigra L. – nazwa łacińska Rodzina: Piżmaczkowate Gatunek: Krzew Ziele opisywała św. Hildegarda z Bingen Nazwy w innych językach : Elderberry – po angielsku;  Holunder –  po niemiecku;  Bez černý– po czesku;  Sureau – po francusku; saúco – po hiszpańsku Inne nazwy bzu czarnego : bez lekarski, bez pospolity,…

  • |

    Historia ziołolecznictwa

    Czy wiesz, że historia ziołolecznictwa ma tyle lat, ile ma ludzkość? Wiedza o właściwościach roślin była przekazywana z pokolenia na pokolenie. Wiedzę pisaną zaczęto gromadzić 3000 lat p.n.e w Chinach, Babilonie, Egipcie oraz Indiach. W tekstach biblijnych Starego i Nowego Testamentu pojawia się ponad 100 nazw roślin będących elementem codzienności życia mieszkańców Izraela.  A jednak Chiny…